vrijdag, 16 maart 2018

Limburg is niet achterlijk, maar loopt voor.

Iedereen heeft recht op zijn mening en mag die wat mij betreft zelfs in de gazet verkondigen. Zo deed meneer VOKA onlangs in het Belangske. zijn goede recht. Maar ik heb ook het recht om hem erop te wijzen dat hij er stevig naast zit. Het gelukkig nog behoorlijk aanwezige bronsgroen eikenhout (zonder nachtegaaltje jammer genoeg) en malse korenveld (met steeds minder lied des leeuweriks) is geen bedreiging maar een stevige troef.

Neen meneer VOKA. Dat iets meer aanwezige groene goud (want echt waar, dat is het) dan in de rest van ons stilaan met bebouwing, industrie, wegen en meer betonstop-voorlopende dingen dichtslibbende Belgenlandje wordt een groot voordeel. Neen, ik druk mij verkeerd uit, het wordt onze reddingsboei voor een hopelijk nog lang durende toekomst.

CyiWO13XUAkK_s8.jpg

Dus meneer VOKA, ik daag u uit. Want ik ben er van overtuigd dat er in onze nu nog groene provincie heel wat talentvolle en slimme ondernemers rondlopen. Ik daag u en hen dan ook uit om dat talent te gebruiken om een match te vinden tussen al dat waardevolle en levensnoodzakelijke groen en hun ondernemerschap. Ik geloof dat deze combinatie onze provincie echt naar een hoger niveau gaat tillen. Want dat aanwezige groen is een grote troef voor ons allemaal. Duurzaam, ecologisch en inventief ondernemen met een focus op natuur en open ruimte. Wie neemt de handschoen op ?

Cno4ERXWgAAjvHk.jpg

22:55 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

vrijdag, 02 februari 2018

Zijn wij uw type ?

Natuurdecreet.

De kogel is door de kerk en er is al een tijdje een nieuw natuurdecreet. Zo een decreet regelt alles rond het beheren, verwerven, subsidiëring en andere zaken over natuurbeheer en -behoud in Vlaanderen. Een belangrijk en bepalend document dat alles wat er in de natuur gebeurt probeert te regelen. Natuurlijk niet wat de beestjes, plantjes en vogeltjes allemaal gaan moeten doen of niet, gelukkig. Maar wel wat iedereen die eigendommen heeft in die natuur wel of niet, moet of mag doen. En hoe iedereen kan bijdragen aan het beschermen van die o zo belangrijke open ruimte. Dus toch wel heel belangrijk.

Moeilijk.

bureaucratie.jpg

Nu we zouden niet België zijn als we dit niet zo ingewikkeld mogelijk gingen maken als we maar konden. Alles wordt stevig door elkaar gegooid, met denkelijk (hopelijk) de beste bedoelingen. Maar of dit het gewenste resultaat gaat geven zullen we toch moeten afwachten. Waar we wel zeker van zijn is dat het een hoop (een héééééééle hoop) extra werk gaat opleveren. Zo moeten alle reeds erkende gebieden opnieuw op alle bureau's van de mensen die dossiers moeten indienen passeren. En dit binnen een termijn van 6 tot soms zelfs 4 jaar. Benieuwd wanneer de volgende stap, het kabinet van de minister, die dan ook allemaal heeft doorgenomen ? Een massa werk. En het is niet zomaar even herschrijven. Want dat zou helemaal geen zin gehad hebben. Neen, het beheer moet afgestemd worden op het nieuwe decreet. Elke gebiedseigenaar kan kiezen voor een bepaald type van beheersplan. Van een type 1 met een beperkte inzet en dus een beperkt dossier tot een type 4 met een zeer uitgebreide doelstelling en dito dossier. Je moet niet vragen welk type wij moeten volgen. Ik doe mijn pet af voor alle Veerles en anderen die hiermee menige werkdag (en denkelijk meer) gaan overvol zien lopen.

Samenwerken.

Onlosmakelijk verbonden met deze keuze van decreet is de vraag of we onze eigen koers volledig gaan varen of kiezen voor een samenwerking. Hoewel voor beide pistes iets te zeggen valt denken wij toch dat een samenwerking toch de beste keuze zal zijn. Alle partijen die op één of andere manier betrokken zijn met natuurbeheer, in welke vorm dan ook, zullen aan dezelfde kar moeten gaan trekken. Want anders gaan we achteruit bollen en die helling naar beneden is er eentje die steil is. En dan kan het snel gaan. Het zal een kwestie zijn van water bij de wijn doen van verschillende partijen. 

Zo zaten wij al samen met enkele jachtrechthouders in onze gebieden. Een zeer constructief en open gesprek dat mij alvast een goed gevoel gaf. De neuzen staan bij deze nog wat meer in dezelfde richting. Want het behoud en beheer van de natuurgebieden is ook voor hen van cruciaal belang. Verder plannen we een overleg samen met twee privé-eigenaars in één van de waardevolste graslandjes en valleigebiedjes in Haspengouw. De enige manier om dit super-kwetsbaar pareltje te redden van de ondergang is om die twee eigenaars er van te overtuigen dat zij de sleutel hiervoor in handen hebben. En wij zijn er van overtuigd dat ook hier een zinvolle en voor de natuur voordelige samenwerking uit zal groeien.

De natuur komt steeds meer onder druk te staan. Dus zullen we elke stem, elk brokje energie, elk initiatief dat hier een halt kan tegen inroepen hard nodig hebben. Samen voor meer en een beter beschermde natuur.

22:09 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

vrijdag, 19 januari 2018

Welkom Naya.

pexels-photo-682375.jpeg

Je kon er echt niet naast kijken de voorbije weken. In alle kranten en journaals was het één van de hoofdpunten. Er was met 100% zekerheid een wolf gesignaleerd in Limburg. Dat was zo maar eventjes 200 jaar geleden. Niet dat iemand het beest had gezien of met een schimmige foto naar de pers was gestapt. Neen, dit exemplaar had een gps-zender rond haar hals zodat ze op regelmatige tijdstippen een sms-je verstuurde naar de onderzoeker die haar al een hele tijd volgt. Een wolf met een modern tintje als het ware. Dit vrouwtje bleek een tocht van maar liefst 500km achter de rug te hebben en doorkruiste half Europa om uiteindelijk in het bronsgroene eikenhout te belanden.

Dat deze toppredator hier beland is goed nieuws. Maar dat zij hier een tijdje blijft rondzwerven is super. Want dat toont aan dat de jarenlange inspanningen om in onze provincie grotere oppervlaktes natuur te behouden en te beschermen werkt. Want de wolf komt niet op bezoek omdat er een klein bosje op hem ligt te wachten. Deze soort heeft ruimte en aaneengesloten natuur nodig. Ook het feit dat ze hier is geraakt toont aan dat op Europees gebied er nog hoop is. Want ook hiervoor zijn aaneengesloten natuur en verbindingen tussen die natuurgebieden nodig. Blijkbaar zijn die dan toch nog aanwezig.

Jammer genoeg is de kans heel klein dat we Naya gaan ontmoeten in levende lijve. Wolven zijn zeer schuwe en dus bijna onzichtbare bewoners. Als je weet dat je in landen waar er nog wat meer zitten om er eentje te zien ofwel met een gespecialiseerde gids op pad moet, ofwel een (meestal te dure) hut moet huren waar ze met voedsel worden gelokt of het geluk moet hebben dat dat van een lotto-winnaar dicht benaderd. Hier zit maar één exemplaar dat er alles aan gaat doen om ons mensen niet tegen te komen. Mission impossible.

Hopelijk is Naya de voorbode van meer van deze schitterende dieren. Want we kunnen ze gebruiken. De reeën, everzwijnen en andere nu oprukkende soorten kunnen al beginnen beven. Het zijn deze toppredators die de overlast in sommige gebieden mogelijk onder controle kunnen krijgen. Wij zullen moeten leren leven met deze nieuwe (eigenlijk heel oude) buren. En af en toe zal er ook wel eens een stukje vee sneuvelen, maar we zullen de bluts met de buil moeten nemen. Zelf moeten we ons geen zorgen maken. Wij staan niet op het menu. Tenzij je elke avond met een rood kapje een een mandje vol koekjes door het donkere bos wandelt. Maar misschien is er dan wel wat meer niet helemaal in orde...

cappuccetto-374x260.jpg

 

17:15 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende