woensdag, 07 april 2010

Kapravage, maar de natuur don't care...

Momenteel wordt er aan 200 per uur gekapt in de Grote Beemd. En die bomen moeten op de camions geraken, dus dat betekend dat ze moeten versleept worden met heel wat sporen tot gevolg. Erg? Als je op korte termijn denkt wel, maar we weten dat de natuur zich razendsnel hersteld en ik ben al benieuwd welke soorten gaan profiteren van deze "verstoring".

sized_013

Ondertussen zet de lente zich vlotjes door en kom ik weer oude bekenden tegen. Het groot hoefblad is al daar met zijn "hyacint-bloemen". Ik heb de indruk dat ze zich weer een stukje uitgebreid hebben.

sized_007

En ook de sleutelbloemen duiken overal op. Iets minder dan vorig jaar op het eerste zicht, maar ik denk dat er nog een aantal hun bloemen moeten vormen.

sized_010

Het was even bang afwachten of het dottergraslandje dat vorig jaar door een niet zo natuurmindende boer stevig werd bespoten met gif dit overleefd had. Maar de plantjes staan mooi op het perceel, enkelen zelfs al in bloei. Dat is een opluchting.

sized_005

En zelfs de gevlekte orchis begint al zijn kopje op te steken. Het weiland waarin hij staat werd vorig jaar ongelukkig geïnjecteerd met een hoop drijfmest. Dus ook hier was het even bang afwachten. Maar ze zijn terug daar.

sized_014

En wat hebben we geleerd, zou Piet zeggen. Wel dat de natuur zich van alles wat de mensen uitspoken bitter weinig aantrekt. Maar we zullen toch maar zorgen dat die mooie en zeldzame soorten alle kansen krijgen om zich blijvend te vestigen. Eén ding is alvast zeker, de kapping van een massa populieren die nu gebeurd is zal zeker een totaal ander beeld geven in de beemd. En terwijl gaat de natuur verder aan haar gewone ritme. Dit is trouwens wat wij noemen "een zeker broedgeval".

sized_003

20:38 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.