woensdag, 02 maart 2016

Stoute bomen.

De voorbije week viel mijn oog op een kort artikeltje in de regionale katern van mijn krant. Een mevrouw deed er met veel overgave haar  verhaal over de overlast die ze had van de bomen in haar straat. En het gemeentebestuur volgde haar grieven en besloot om de tamme kastanjes te kappen.

Bomenoverlast960.jpg

Om te weten hoe de denkwereld van zulke mensen in elkaar zit doken wij via haar linkeroor even in dat wereldje binnen (nvdr deze zin toegevoegd aan ons stukje omdat het sarcasme blijkbaar bij verschillende lezers niet doordrong, verontrustend maar tegelijk ook wel grappig).

En dit is wat we haar hoorden denken...

"Bomen kunnen behoorlijk irritant uit de hoek komen. Bij mij strooiden ze lustig hun bladeren in het rond zodat de opritten gevaarlijk glad werden. Een ongeoorloofde crisissituatie waar dringend iets moest aan gedaan worden. Bomen zijn echte lastposten. Zo ken ik exemplaren die zomaar met hun wortels het wegdek of mooi aangelegde fietspaden omhoog duwen zodat we er tijdens onze wekelijkse fietstochten niet meer vlot kunnen doorrijden. De schurken. En het wordt nog erger. Zo zijn er groepen bomen die samenscholen tot grote hangbendes en zo bossen vormen. En dan blijkt er een wet te bestaan waar je zulke groeperingen niet meer mag laten verdwijnen. Tenzij je iemand kent die toch mag beslissen dat zulke samenscholingen mag verwijderen. Neen, het loopt echt de spuigaten uit met die bomen. Hoog tijd dat we ingrijpen. Zo zijn er momenteel commissies die zich buigen over de ongehoorzaamheid van deze baldadige bomen. Er gaan zelfs stemmen op om ze te verbannen naar hun land van oorsprong. De grenzen als het ware afsluiten met stenen muren en de bomen zo buitenspel te zetten. Maar dit is voorlopig slechts een idee."

Ik las in het artikel wel dat de burgemeester vertelde dat de gekapte stoute bomen bij die mevrouw in de straat vervangen zouden worden. En dit door een ander soort bomen. Maar dan zal hij ze wel goed moeten opvoeden en ze leren hun blaadjes ofwel dadelijk in een bladerkorf te droppen. Of ze de ganse winter te blijven vasthouden. Misschien kunnen we ze wel kruisen met sparren. Bomen, we gaan er nog iets mee meemaken.

Gelukkig dat we ze niet nodig hebben. wink

 

 

22:11 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.