donderdag, 12 mei 2016

Turbo-groen.

Elk jaar laat ik mij weer verrassen. Het moment waarop de kale bomen en struiken veranderen in frisgroene natuurloly's kon ik ook dit jaar weer niet waarnemen. Plots zijn ze daar. De groene blaadjes waar menig oude bok 's nachts van wakker schiet badend in het zweet. En dit in tinten groen waar geen enkele schilder, kunstenaar of fabrikant van kleurpotloden ook maar ooit aan heeft gedacht. En ze komen snel te voorschijn. De ene dag zijn het nog knoppen en de volgende zijn het volgroeide blaadjes. Als we dit als energiebron konden exploiteren dan waren we al een stuk dichter bij de voorgestelde norm van heel wat klimaattoppen. Voorlopig houden we het nog even op wind en zon. Onze bomen laten we gerust om hun energie elk voorjaar weer om te toveren naar honderd tinten groen.

papenwei0001.jpg

Applausje.

En tussen dat groen ontdek je, als je goed kijkt, massa's stippeltjes in weer andere kleuren. Dat zijn bloemen. Die verschijnen nog onopvallender dan de groene blaadjes. En ze slagen er ook in om ons om de tuin te leiden. Want ze beslissen pas op het laatste moment waar ze gaan opduiken. Dus dat is elk jaar weer zoeken waar wie nu weer gaat te vinden zijn. En hun kleurenpallet is onbeperkt. Voorlopig heb ik nog geen doe-het-zelf of decoratiewinkel gevonden die genoeg rekken heeft om verfpotten te plaatsen met al de kleuren die je in de natuur kan vinden. 

En wat mij nog meer fascineert zijn de namen die deze bloei-dingen kregen. Niet zozeer omdat ik ze wil kunnen benoemen. Want die poging blijft voorlopig heel beperkt tot een aantal veelvuldig voorkomende soorten. Maar gewoon hoe men aan het idee kwam om een bloem zus of zo te noemen. Ik kan mij, op basis van de naam vrij goed voorstellen waar en onder welke omstandigheden de naamgeving heeft plaatsgevonden. 

Heel wat planten kregen een logische naam waar op dat moment door heel slimme en serieuze mensen is over nagedacht. Knolsteenbreek bijvoorbeeld. Een naam die ontzag en eerbied afdwingt. De man die deze naam bedacht en uitsprak in het bijzijn van mede-biologen kreeg voorzeker menige felicitatie met een stevige handdruk en een beleefd applaus. Breedbladige wespenorchis is nog zo een naam die mij lijkt uitgesproken tijdens een congres van flora-onderzoekers. Wel eentje die fan was van ballet of melodieuze concerten. Want zeg nu zelf, als je deze naam uitspreekt wordt je toch kunstzinnig geprikkeld. Ik toch.

papenwei0001-2.jpg

Knolsteenbreek.

Eenzaam.

Maar dan heb ik toch een paar bloemen op mijn lijst staan waar ik mijn twijfels over heb. Neem nu fluitenkruid. Je gaat mij niet vertellen dat op een wetenschappelijke bijeenkomst iemand plots deze naam uitriep. Neen, dan zie ik eerder drie of vier congres-gangers die 's avonds na het plenaire gedeelte tot een gat in de nacht aan de toog van het hotel bleven plakken. En met een stevige promille voor de grap op een powerpoint een serieuze naam veranderden in iets als fluitenkruid. En lol dat ze hadden de dag erna toen hun collega zijn presentatie gaf en hun flauwe grap ontdekte. Te laat, de naam werd aangenomen.

En dan heb je het vergeet-mij-nietje. Ontstaan volgens mij in diezelfde bar waar een eenzame professor een blauwtje liep bij een vrouwelijke collega. Hij had gehoopt op een vurige relatie, maar zij zag het anders. En om zijn liefdesverdriet te verwerken en met een romantische toon in zijn gedachten gaf hij een sympathiek en delicaat blauw bloempje met een geel hartje een naam… vergeet-mij-nietje.

s371606347927039474_p1_i1_w2560.jpeg

Romantisch plantje.

Zoektochten.

Bloemen, een wereld vol kleur en ronkende namen. Kom die zeker eens ontdekken.

En dat kan. Volgende data gaan we op zoek naar de bewoners van deze boeiende wereld. Dinsdag 17 mei om 19u samenkomst aan het Gemeentehuis en dinsdag 31 mei om 19u samenkomst aan het laatste huis van de Bampdweg (zijstraat van de Vloeiherkstraat). Tot dan.

20:23 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.