vrijdag, 15 juli 2016

The day (weeks) after.

Zure appel.

De opruimingswerken in onze gebieden na de stevige storm zijn begonnen. En dit met de grote middelen. Want dit zonder het nodige materiaal aanpakken is onbegonnen werk. En deze ingrepen zorgen, ook binnen ons bestuur, voor frustraties. Want wij zien een prachtig gebied om dit moment als een slagveld liggen na de storm. En vaak wordt dat nog een stuk erger als er met grote machines wordt opgeruimd. Maar ik vrees dat we door deze zure appel zullen moeten bijten. Al is het met tegenzin. Ik ben er zeker van dat we hierover nog heel wat discussies gaan voeren aan onze vergadertafel. Effe doorbijten.

broekbeemd juli 160001-9.jpg

broekbeemd juli 160001-4.jpg

broekbeemd juli 160001-6.jpg

Mijn plekje.

Maar tijdens het nemen van de foto's bleef ik toch even staan om te luisteren naar de natuur. In één van de poelen zwom een meerkoet met twee jongen. Iets verder in een (door elkaar geschud) bosje zong een tuinfluiter uit volle borst. En op een afgezaagde stronk zat een winterkoning rond te hippen om af en toe zijn onwaarschijnlijk luide zang te laten horen. Als wou hij mij vertellen : "geen zorgen, alles komt goed, dit wordt vanaf nu mijn nieuwe plekje".

Momenteel is het een ravage. Maar ik ben zeker, we krijgen ons natuurgebied terug. Weliswaar in een ander gedaante. Benieuwd hoe het er over een paar jaar gaat uitzien. De moerasspirea heeft al een kijkje kunnen nemen denk ik. Want die staat uitbundig en met volle goesting in de bloei.

broekbeemd juli 160001-11.jpg

16:38 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.