maandag, 06 maart 2017

Wees bang voor de bomen.

2ee15da54c3a6b7b1334292b5dcb4e98_-an-old-angry-forest-tree-angry-tree-clipart_848-404.jpeg

Bomen zijn net als puppy's. Je ziet ze eerst als schattige dingen die je constant wil knuffelen, maar dan worden ze groot. En in dit geval heel groot. En voor sommige mensen worden het dan plots bedreigingen voor allerlei dingen die in de buurt liggen of staan. Een buitenmaatse storm heeft dat gevoel dan nog maar eens versterkt. En nu zijn onze bomen plots vijanden voor onze gezondheid en veiligheid.

Zo worden er momenteel massale kappingen uitgevoerd langs autostrades. Dit onder de mom van hakhoutbeheer. Maar voor zover ik weet voer je dat beheer uit in fases en niet met kilometers tegelijk. De overheid heeft de mond vol van behoud en zelfs uitbreiding van ons bosareaal. Maar met deze actie worden en heel wat hectares bos omgehakt. Grote verantwoording is het gevaar voor de gebruikers van die heilige asfaltstrook met hun CO-verspreidende heilige koeien. Als er een boom op die weg valt kan dit slachtoffers eisen. Natuurlijk is een mensenleven belangrijker dan een boom. Maar om die reden plots alle bomen en struiken tegen de vlakte gooien is er toch wel wat voer denk ik dan. Ik denk dat er meer achter zit. Maar die redenen zullen we niet te horen krijgen vrees ik. 

Bomen blijven trouwens voor discussie en controverse zorgen. Als ik de voorbije weken alle artikels met als onderwerp het kappen of niet-kappen van bomen had bijgehouden dan kon ik er een boompje van samenstellen denk ik. En de redenen waarom de bomen wegmoeten is steeds "overlast". Te dikke wortels die het fietspad of het wegdek omhoog duwen, te veel bladeren die dakgoten of rioolputjes verstoppen, te veel vogels die er hun nesten in bouwen of net die boom uitkiezen om er in te slapen en hun kakjes naar beneden laten vallen op onder die boom geparkeerde CO-brakers. Samengevat, redenen genoeg om de bijl er in te zetten. En zulke verhalen eindigen meestal met een rijtje boomstronken met hopen verhakseld hout ernaast. Dat gaat dan in de naburige tuintjes tussen de symmetrisch aangeplante eenjarige bloempjes om het onkruid te onderdrukken. Een service die voordien kosteloos werd verstrekt door de afgevallen blaadjes van de ondertussen moedig gesneuvelde bomen.

En dan zie ik tijdens mijn wekelijkse portie Reizen Waes plots het onwerkelijke beeld van een weg in het verre China met een boom in het midden van een rijstrook. Een onwezenlijke statement tegen het onnodige en massalen kappen van onze natuurlijke longen van onze aardkloot. Er is dus nog hoop.

ODFq8aS.jpg

20:31 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.