woensdag, 21 juni 2017

Een lege dakgoot.

Vandaag vond ik op de stoep in Wellen centrum een lijkje. Een jonge gierzwaluw lag levenloos voor mijn voeten. Denkelijk gestorven van de hitte onder een gloeiende dakpan. Want gierzwaluwen broeden nu eenmaal graag in spleetjes onder dakpannen. Ook al zijn die tegenwoordig steeds minder te vinden. En op die plekjes kan het momenteel heel warm worden. Kooktemperatuur. En daar is zelfs een overlevingsspecialist als onze gierzwaluw niet tegen opgewassen.

IMG_0807.jpg

RIP gierzwaluwtje.

En de dakgoten blijven ook verdacht leeg. De tjilpende mussen van weleer houden hun bek of kunnen hem niet gebruiken omdat ze in de verzengende hitte die moeten open houden om af te koelen. Want elke mus weet dat je bij zo een heet weer best niet in een dakgoot gaat zitten want dan val je er anders toch spreekwoordelijk uit.

De natuur snakt naar water. En de minister neemt dan ook maatregelen om dat kostbare water te beschermen. Niet enkel voor de natuur maar ook voor onszelf. Want ondanks het waanidee van velen dat dat water onbeperkt uit een kraan zal blijven komen is de voorraad niet oneindig. Vraag dat maar eens aan onze medemensen in Zuid-Soedan of een ander Afrikaans land waar die kraan vervangen is door een waterput die je elke dag met een paar jerrycans moet gaan bezoeken op tientallen kilometers van je deur. 

Het peil van ons grondwater is al decennia aan het dalen. Dat zien wij in onze gebieden waar de Herk steeds meer begint te lijken op de Grand-Canyon (enige vorm van overdrijving mag soms). En onze moerasjes en poelen steeds vroeger op het jaar droge putten worden. En de klimaat-catastrofe gaat hier niets aan veranderen. Tenzij in de verkeerde richting. Dit kunnen we niet ontkennen. Zelfs een Amerikaanse idioot met een belachelijk strokapsel weet dat. Hoewel hij om zijn postje te behouden en zijn sponsors te bekoren dit op TV toch doet. Dat we dan ook nog even heel wat van onze beken en rivieren blijven vervuilen met allerhande rotzooi zoals zwerfvuil, pesticiden en wat weet ik nog allemaal brengt ook geen zoden of in dit geval liters aan de dijk.

Neen, water is niet onbeperkt te verkrijgen. Maar als we dit ooit door hebben en de laatste druppels uit onze kraan zien komen. Of dat we zelf de bodem zien van die waterput waar wij dan ook naartoe moeten wandelen elke dag. Dan is het te laat. Denk daar even aan als je het egoïstische idee krijgt om tegen alle waarschuwingen in toch die heilige koe te wassen, die plantjes te begieten (die je volgend jaar toch opnieuw moet gaan kopen in het tuincentrum) of dat madeliefloze gazon te besproeien. Of als dat niet helpt… bekijk dan nog even ons gierzwaluwtje. 

20:25 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.