woensdag, 02 augustus 2017

Klein grut.

Een bezoek aan ons natuurgebied is altijd een avontuur. Bezoekers kunnen heel wat planten en dieren tegenkomen en meestal zijn het de opvallende en grote beesten die op de foto mogen. Vooral onze Schotse Hooglanders blijken gegeerde fotomodellen te zijn.

Maar zoals zo vaak in het leven zit het soms in een klein hoekje. Daarom is het dan ook een aanrader om je hoofd eens in een bosje planten of (voor de dapperen) brandnetels te steken. Want die verbergen een fascinerende wereld met kruipende, kriebelende en wriemelende bewoners. Zo divers dat we met een oplijsting van alle soorten onze blogruimte in één keer zouden opgebruiken. Zo kleurrijk dat je je soms in een donker regenwoud waant. Zo boeiend dat je denkelijk te laat gaat thuis zijn voor het eten.

Achtpotige wesp.

2 aug 170001-5.jpg

Wat dacht je bijvoorbeeld van deze beauty. De wespspin of nog iets spectaculairder, de tijgerspin is een opvallende verschijning. Je kan ze tegenkomen in onze gebieden. Maar dan moet je zoals al gezegd wel door de knieën. Ze weeft haar web met de kenmerkende zigzag-tekening tussen de plantjes waar nietsvermoedende voorbijvliegende insecten langskomen. Met een verbluffende efficiëntie waar menig manager stikjaloers op zou zijn draait ze haar prooien in een zelfgesponnen pakketje om ze voor de latere hongertjes te bewaren.

Vuur.

2 aug 170001-3.jpg

Of heb je het meer voor dit schitterende vlindertje, de kleine vuurvlinder. Tevens een bewoner van onze beemden. Klein maar fijn is hier de boodschap. Tijdens zijn vlucht opvallend oranje flikkerend. Net als een waarschuwend verkeerslicht. Maar eenmaal in zit plots verdwenen van de aardbodem. Je zal hem pas ontdekken als hij zijn kleine vleugeltjes weer even open en dicht doet. De naam is terecht gekozen want het is een echte vuurbol wanneer hij opnieuw opvliegt naar de volgende bloem die zijn nectar voor deze schoonheid graag ter beschikking stelt.

Spits.

2 aug 170001-4.jpg

Nog niet moeilijk genoeg ? Dan gaan we op zoek naar sprinkhanen. Zoals deze zuidelijke spitskop. Leuke namen zijn er trouwens genoeg in de familie van deze jumpertjes. Het wekkertje, de krasser, het negertje, de sabelsprinkhaan je kan het zo gek niet bedenken of ze bestaan. Ik vind het steeds intrigerend om te zien hoeveel sprinkhanen er wegflitsen als je door een grasland of ruigte struint. Honderden wegspringende groene beestjes die even snel als je ze zag opspringen weer verdwenen zijn. Ook hier moeten we door de knieën om te ontdekken wie er allemaal rond onze voeten leeft. Plots ontdek je op blaadjes, takjes en grashalmen uitsteeksels die bij nader onderzoek oogjes en pootjes blijken te hebben. Als je nog dichterbij probeert te komen (waardoor ze gegarandeerd nog een tiental keer verder van je wegspringen) ontdek je dat het heel wat verschillende soorten zijn. Met elk opvallende en verbluffende  tekeningen, kleuren en vormen.

Boeiend. Heel boeiend. Een ware insecten-safari vlak bij je deur. Dat moet je zeker eens gaan doen.

 

21:34 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.