woensdag, 23 augustus 2017

Warmer.

We hebben het nog steeds niet door. De opwarming van de aarde zit in een rampzalige fase die volgens sommige wetenschappers al niet meer omkeerbaar is. Wie dit blijft ontkennen is totaal wereldvreemd of is president van een land aan de andere kant van de oceaan. Niet echt bemoedigend.

OZED130928.jpg

En blijkbaar liggen nog heel wat mensen niet wakker van een probleem dat veel groter proporties kan aannemen dan alles wat we tot nu toe hebben meegemaakt of in onze wereld is gebeurd. Als de opwarming zich aan dit tempo voortzet dan krijgen we onleefbare gebieden met massale vluchtelingenstromen tot gevolg. Van een omvang die de huidige stroom op een druppelende kraan doet lijken. Bewoonde gebieden zullen onder de zeespiegel verdwijnen. En extreem weer zal ons met de regelmaat van de klok teisteren. Allemaal voorspellingen die al langer gemaakt werden maar nu toch wel stilaan dichterbij komen.

Heilige koe.

Het was een artikel vandaag in de krant dat mijn aandacht trok. Limburg slaagt er niet in om de CO-uitstoot stevig te laten dalen. Een daling van amper 1% is ruim onvoldoende om de doelstelling van 20% te halen tegen 2020. Onze eigen Wellen staat zelfs met een stijging van 3,55% op de kaart. En de grote boosdoener is onze heilige koe, de auto. Met een steeds drukker wordende verkeer en een auto-dichtheid die maar blijft stijgen pompen we met zijn allen massa's CO de atmosfeer in. We zullen toch eens goed moeten nadenken of we dit niet anders kunnen aanpakken. Niet makkelijk want bij elke verplaatsing de rijdende salon induiken is toch zo verleidelijk. Dan is het te koud, dan te nat en dan hebben we echt geen tijd om een paar minuutjes langer over die verplaatsing te doen met de fiets. Genoeg uitvluchten om steeds te kiezen voor die vervuilende auto. En iedereen moet ook een auto hebben. De zaken zo organiseren dat je met een auto minder of zelfs zonder auto je ding gedaan krijgt is veel te moeilijk of liever gezegd veel te veel gedoe.

images.jpeg

Basis.

En toch is dit onze grootste hoop op een ommekeer als die er nog is. Als iedereen bewuster omgaat met het gebruik van zijn auto denk ik dat dit al een slok op een borrel zal schelen. Doe elke korte verplaatsing met de fiets of zelfs te voet. Kies vaker voor openbaar vervoer als dat kan. En probeer zo veel als mogelijk te auto-delen. En voor je nu al dadelijk met een pak excuses en bezwaren begint te zwieren. Bekijk dan toch maar eens een paar documentaires die het drama van een opgewarmde aarde laten zien. Misschien dat je dan je fiets toch even uit de garage haalt de volgende keer als je naar de bakker gaat. Het is tijd om wakker te worden.

3a2fc5ffad33a7b6589776b5d55f6c55--planet-earth-climate-change.jpg

20:05 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

woensdag, 09 augustus 2017

Tikken-eitje.

Je kan momenteel geen krant openslaan of TV aanzetten of je wordt om de oren geslagen met nieuws over eieren. Wat is er aan de hand ? Blijkbaar vond men in een aantal eieren de giftige stof Fipronil. En zonder enige overdrijving is de communicatie verre van duidelijk. Geen gevaar maar duizenden eieren worden wel vernietigd. Lage dosis maar later dan weer hoger dan de norm. En ondertussen is men druk op zoek naar een zondebok van deze volgens sommige nieuwe voedselcrisis. 

7a2af6c65b8861e32d3066c7c6be9872--gadget-egg.jpg

Wat we ondertussen weten is dat een Belgische firma het niet zo nauw neemt met de strenge regels die zulke producten vereisen en een mengsel op de markt gooit die dingen bevat die via de kippen in de eieren terecht komen. Een Nederlandse firma die graag een stuk van de denkelijk vette koek wilde leurt met die producten in Nederland met kwalijke gevolgen voor heel wat Nederlandse consumenten en eierboeren.

Schuldige.

De politiek is nu druk op zoek naar een schuldige. En het FAVV (het voedselagentschap) krijgt stevige kritiek. Maar dat zijn volgens ons allemaal vijgen (of in dit geval eieren) na pasen. Want naast de consument die met grote twijfels de supermarkt binnenstapt om zijn dagelijks eitje te gaan kopen zijn de grote slachtoffers de landbouwers die van eieren hun dagelijks brood maken (dit lijkt wel op een mirakel uit de bijbel). Zijn zij de slachtoffers ? Hoor ik jullie luidop denken. Jazeker, want zij zijn meegesleurd in een landbouwsysteem waar massaproductie en schaalvergroting worden verkondigd als de enige juiste weg. Onder druk van machtige landbouworganisaties en financiële instellingen worden landbouwers steeds verder gedreven om hun bedrijven uit te breiden en te vergroten. Steeds strengere regels en een consumptiemaatschappij die enkel tevreden is met een door de reclame verheerlijkt perfect product nopen diezelfde landbouwer tot ingrepen die balanceren op het randje van het toelaatbare. Enkel via deze weg is hun bedrijf leefbaar. Een echte keuze is er niet. Of toch wel ?

763.jpeg

Huis en tuinkip.

Ooit was het anders. In elke achtertuin vond je een clubje kippen. Meestal vergezeld door een stoere haan die zijn harem elke morgen begroette met gezellig gekraai. Het keukenafval werd niet in de groene container gekieperd maar diende als een welkome aanvulling voor de eigen eierproducentjes. En rond het kippenhok vond je heel wat mee-eters zoals huismussen, spreeuwen, vinken en meer van deze ondertussen schaarser geworden tuinvogels. En de eitjes die je elke dag eigenhandig kon gaan rapen waren superlekker gewoon omdat je ze als het ware zelfs had ontworpen. Maar ondertussen is dit beeld steeds schaarser geworden. Het moment is dichtbij dat je in Bokrijk een ren met kippen kan gaan bekijken met een bordje met een bondige uitleg om onze jeugd te wijzen op dit oeroude gebruik van hun voorvaderen (ik denk zelfs dat dit nu al bestaat in Bokrijk). En een kraaiende haan haalt tegenwoordig regelmatig de regionale bladzijdes van de krant omdat sommige buren dit ervaren als een storend lawaai met een onvermijdelijke sessie bij de vrederechter tot gevolg. 

Jammer, want dat gebruik zou nooit hebben geleid tot een eiercrisis. En onze geldbeluste vergif-leveranciers zouden hun bedrijf al lang hebben moeten opdoeken. En de tikken-eitjes die je 's morgens aan het ontbijt zou voorgeschoteld krijgen zouden 200% zeker kerngezond zijn. Daar kan je vergif op innemen.

June-23-2012-14-31-18-sgfsg.jpg

20:20 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

woensdag, 02 augustus 2017

Klein grut.

Een bezoek aan ons natuurgebied is altijd een avontuur. Bezoekers kunnen heel wat planten en dieren tegenkomen en meestal zijn het de opvallende en grote beesten die op de foto mogen. Vooral onze Schotse Hooglanders blijken gegeerde fotomodellen te zijn.

Maar zoals zo vaak in het leven zit het soms in een klein hoekje. Daarom is het dan ook een aanrader om je hoofd eens in een bosje planten of (voor de dapperen) brandnetels te steken. Want die verbergen een fascinerende wereld met kruipende, kriebelende en wriemelende bewoners. Zo divers dat we met een oplijsting van alle soorten onze blogruimte in één keer zouden opgebruiken. Zo kleurrijk dat je je soms in een donker regenwoud waant. Zo boeiend dat je denkelijk te laat gaat thuis zijn voor het eten.

Achtpotige wesp.

2 aug 170001-5.jpg

Wat dacht je bijvoorbeeld van deze beauty. De wespspin of nog iets spectaculairder, de tijgerspin is een opvallende verschijning. Je kan ze tegenkomen in onze gebieden. Maar dan moet je zoals al gezegd wel door de knieën. Ze weeft haar web met de kenmerkende zigzag-tekening tussen de plantjes waar nietsvermoedende voorbijvliegende insecten langskomen. Met een verbluffende efficiëntie waar menig manager stikjaloers op zou zijn draait ze haar prooien in een zelfgesponnen pakketje om ze voor de latere hongertjes te bewaren.

Vuur.

2 aug 170001-3.jpg

Of heb je het meer voor dit schitterende vlindertje, de kleine vuurvlinder. Tevens een bewoner van onze beemden. Klein maar fijn is hier de boodschap. Tijdens zijn vlucht opvallend oranje flikkerend. Net als een waarschuwend verkeerslicht. Maar eenmaal in zit plots verdwenen van de aardbodem. Je zal hem pas ontdekken als hij zijn kleine vleugeltjes weer even open en dicht doet. De naam is terecht gekozen want het is een echte vuurbol wanneer hij opnieuw opvliegt naar de volgende bloem die zijn nectar voor deze schoonheid graag ter beschikking stelt.

Spits.

2 aug 170001-4.jpg

Nog niet moeilijk genoeg ? Dan gaan we op zoek naar sprinkhanen. Zoals deze zuidelijke spitskop. Leuke namen zijn er trouwens genoeg in de familie van deze jumpertjes. Het wekkertje, de krasser, het negertje, de sabelsprinkhaan je kan het zo gek niet bedenken of ze bestaan. Ik vind het steeds intrigerend om te zien hoeveel sprinkhanen er wegflitsen als je door een grasland of ruigte struint. Honderden wegspringende groene beestjes die even snel als je ze zag opspringen weer verdwenen zijn. Ook hier moeten we door de knieën om te ontdekken wie er allemaal rond onze voeten leeft. Plots ontdek je op blaadjes, takjes en grashalmen uitsteeksels die bij nader onderzoek oogjes en pootjes blijken te hebben. Als je nog dichterbij probeert te komen (waardoor ze gegarandeerd nog een tiental keer verder van je wegspringen) ontdek je dat het heel wat verschillende soorten zijn. Met elk opvallende en verbluffende  tekeningen, kleuren en vormen.

Boeiend. Heel boeiend. Een ware insecten-safari vlak bij je deur. Dat moet je zeker eens gaan doen.

 

21:34 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |