dinsdag, 28 november 2017

Operatie Honeybee.

Tijdens de opruimwerken van de stormschade in de Broekbeemd en de Graetherbeemd werd er een stevige ravage aangericht. Je kan namelijk geen omelet bakken zonder eieren te breken. Maar we zijn er zeker van dat op termijn dit weer een stukje waardevolle en mooie natuur gaat opleveren. Maar momenteel is het uitzicht iets minder natuurlijk. En soms worden er ook eitjes gebroken die wij liever niet hadden geklutst.

Bijen.

Zo bleek dat bij het opruimen van een aantal omgewaaide eiken eentje hol was. Er werd dan ook besloten om er brandhout van te zagen. Maar bij de eerste zaagbeurt merkten we dat de boom toch niet zo hol was als we dachten. Het hout binnenin was wel verdwenen. Maar een zwerm bijen had er zijn woning van gemaakt. En door de kille temperaturen hadden we niet gehoord of zien vliegen. En hadden we het nest dwars doormidden gezaagd. We waren er de kop van in. Zeker toen bleek dat het om een nest van meer dan een meter lang ging en volledig gevuld was met raten die dropen van de honing. Het kwaad was echter al geschied. Maar dit was zonder Gert gerekend.

DSC07733.jpg

Het opengezaagde bijennest.

Redding.

De dag erna stonden we met zijn allen terug bij de eik. Operatie Honeybee kon starten. Gert had het zotte idee om het nest terug recht te zetten. Als het ware zouden we de omgewaaide en ondertussen in stukken gezaagde eik terug herstellen. Een waanzinnig maar zeker boeiend idee.

Maar we kwamen wel ter plekke op een veel warmere dag dan toen het was misgelopen. Daardoor vlogen de bijen druk rond en zagen ze ons als een gevaar voor hun wintervoorraad honing. Hen ons goedbedoelde plan uitleggen bleek niet echt te lukken. Initiatiefnemer Gert werd zelf getrakteerd om een paar stevige bijensteken waar hij nog een paar dagen mocht van "genieten". Dus werden de imkerpakken erbij gehaald om de boze bijtjes te slim af te zijn. Een ervaren imker stond ons bij (passend woordje hier) met zijn goede en broodnodige raad (raat was hier gepaster).

DSC07731.JPG

De planning werd druk besproken. Want hoe begin je in godsnaam aan het terug rechtzetten van een boom ? Al gauw werd een strijdplan opgesteld. Ondertussen hielden de bijen hun eigen vergadering om die rare kwieten rond hun nest zo snel mogelijk weg te krijgen.

Bouwplan.

Nadat we eerste een basis hadden gemaakt om een vlakke fundering te hebben werd de tractor erbij gehaald. Want die stronken even opstapelen was onbegonnen werk. Er zou meer paardenkracht aan te pas komen. De onderzijde van het nest werd rechtgezet en dit zo stabiel mogelijk. Dan moesten we het volgende deel er op zetten met de zaagranden perfect op elkaar. Daar kwam wat balanceerwerk aan te pas. Maar uiteindelijk stond het grootste deel van de stronk en daarbij het bijennest terug recht.

DSC07739.jpg

Onze boom had natuurlijk geen wortels meer. Dus werd met een aantal palen alles wat gestabiliseerd. En tenslotte kregen de bijen nog een voorraadzoldertje extra. Een aantal raten met de daarbij horende honing waren bij de zaagwerken uit het nest gedonderd. Die kregen ze nu netjes terug. Wij hebben enkel onze vingers wat afgelikt. Een laatste sluitstuk werd een houtschijf van de eik die als dak diende. En ongelofelijk maar waar, de eik (of toch een deel) stond terug recht en de bijen waren dolblij. Want ze vlogen naarstig langs hun oude ingang terug het nest in en uit. De dag erna zouden we de enkele gaatjes en spleetjes die voor tocht zouden kunnen zorgen nog kundig dicht gaan maken. En een opvallend lint moest de houtfirma duidelijk maken dat ze deze boom best zouden laten staan. Operatie Honeybee was geslaagd.

DSC07740.jpg

Onze fiere imkers bij het eindresultaat.

DSC07743.JPG

En een duidelijk lintje voor de opruimers.

21:34 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

woensdag, 08 november 2017

De schrijnende scharrelkip.

Gruwelijke beelden waar iedereen denk ik toch van opkeek. Kippen in erbarmelijke toestanden die dan blijkbaar ook nog eens eieren produceerden (jammer, dat er geen kippenvakbond is) die het label scharreleieren krijgen. Terwijl iedere normale mens bij scharreleieren denkt aan vrolijk rondtrippelende kippetjes in een groen weide onder een stralend zonnetje. Niet dus.

En de volgende verwondering kwam toen na inspectie bleek dat deze schandelijke praktijk perfect voldeed aan bijna alle wettelijke Europese normen. Een mededeling van de minister hierover zal menigeen de wenkbrauwen hebben doen fronsen. Maar met een bijkomende uitspraak duwde hij iedereen even met de neus op de feiten. "Dit is hoe de voedselindustrie werkt".

763.jpeg

Produceren.

Voor heel wat bedrijven zijn dieren niets meer of minder dan massaproductie-instrumenten. Met zo weinig mogelijk kosten en moeite zo veel mogelijk produceren om zo veel mogelijk te verdienen. Het lot van deze dieren interesseert zulke geldwolven geen enkele fluit. Ze tasten de grenzen van het wettelijke af en gaan er vaak los over. En nu blijkt ook nog eens dat dat wettelijke wel heel veel toelaat aan deze massa-industrie. En wij blijven er lustig op los kopen in de supermarkt waar de netjes uitgestalde producten ook vaak afkomstig zijn van bedrijven die dierenwelzijn aan hun laars lappen. En ze blijven dit doen gewoon omdat ze er mee weg komen en wij hun producten toch blijven kopen. Zelfs na het tonen van zulke beelden is onze verontwaardiging vaak van korte duur. Wie van jullie heeft na het zien van de wrede beelden uit een ondertussen terug volop draaiend slachthuis het kopen en eten van een sappig stukje vlees afgezworen. Ik zie weinig vingers de lucht ingaan. 

eieren-cc0-via-pixabay-640x408.jpg

Anders.

Om deze wantoestanden te stoppen zullen we anders moeten consumeren en eten. Want zolang als de industrie blijft draaien dankzij het feit dat wij blijven kopen wat zij produceren zal er niets of heel weinig veranderen. Maar hoe moeten we dat aanpakken ?

Moeten we stoppen met het eten van vlees of dierlijke producten ? Dat zou de rotzooi dadelijk oplossen. Maar ik ben realistisch en weet dat heel wat mensen hun eetgewoontes niet zomaar van vandaag op morgen omgooien. Maar af en toe eens een dagje zonder vlees of dierlijke producten is alvast een goed begin. En je zal merken dat mits wat inspanning zulke maaltijden zeker zo lekker en gevarieerd kunnen zijn. En ook nog eens een pak gezonder.

En als we dan toch kiezen voor een lapje biefstuk, een lekker tikken-eitje of een glas melk, dan kunnen we eens even nadenken waar en bij wie we dit dan gaan kopen. En je moet niet ver kijken. Want vaak heb je bij jou in de buurt landbouwers die wel respect en eerbied voor hun dieren hebben. En waar je zonder met een verborgen camera onder je vest te moeten stoppen een kijkje kan gaan nemen op hun bedrijf om te zien hoe ze te werk gaan. Vaak zijn zulke boeren heel fier op hun boerderij en hun beestjes. En wees gerust ze bestaan. En dat hun producten dan iets meer kosten is normaal omdat ze ook vaak meer moeite en ruimte nodig hebben om een eerlijk en gezond product af te leveren. Maar als je met die kleine meerprijs het dierenleed kan verminderen, dan is dat toch het overwegen waard. Een korte zoektocht op het internet leverde voor mij alvast een aantal adressen op waar ik denk lekkere eitjes te vinden afgeleverd door vrolijk rondtrippelende kippetjes in een groen weide onder een stralend zonnetje. 

vge2-_kip.970x0.jpg

19:03 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |